ท่องเที่ยวได้สนุกกว่าที่เคย
สิงคโปร์มดงานใต้ดิน
เมื่อสัปดาห์ก่อนไปเที่ยวหาอะไรดื่มที่สิงคโปร์ พร้อมกับอยากสัมผัสบรรยากาศยามค่ำคืนของคนสิงคโปร์บ้างว่าเค้าเป็นอย่างไร สนุกสนานแค่ไหน เพราะเวลาไปเที่ยวตามผับในกรุงเทพฯมีที่เที่ยวหลายแห่งที่คนสิงคโปร์ชอบมาแวะเวียนและสนุกสุดเหวี่ยงที่บ้านเรา
ในคราวนี้ก็สังเกตุได้ว่าคนสิงคโปร์นิยมใ้ช้ MRT หรือ รถไฟใต้ดินในการเดินทางไปมา ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะเพียงแต่เค้ามีการเชื่อมโยงรถไฟหลายสายใ้ห้กระจายอยู่ทั่วไปตามเมืองเท่านั้น เส้นทางเข้าสู่เมโทรสายต่างๆในจุดใหญ่สำคัญๆ โดยเฉพาะใจกลางศูนย์การค้างมีการสร้างแหล่งช้อปปิ้งและความบันเทิงต่างๆเชื่อมโยงไว้ด้วยมากมาย อย่างเช่นที่ City Hall จะเป็นย่านใจกลางสิงคโปร์ที่เป็นชุมทางสายหนึ่งที่จะต้องไปต่อรถไฟใต้ดินเพื่อเปลี่ยนเป็นเส้นทางอื่น ที่ซิตี้ฮอลนี้จะมีช้อปปิ้งมอลลอยู่ทั้งใต้ดินจนกระทั่งเดินขึ้นมาบนดินและช้อปปิ้งเพลินเลยไปจนถึงชั้น 2-3 มารู้ตัวอีกทีก็ได้เสื้อผ้าไปหลายถุง ไม่เพียงเท่่านี้ยังมีการเชื่อมโยงเส้นทางให้เดินอยู่ใต้ดินไปยังจุดต่างๆ หรือตึกรามอาคารใหญ่โตที่อยู่ห่างออกไปในระยะ 2 กิโลฯ โดยไม่ต้องขึ้นมาวิ่งข้ามถนนให้ใจตุ๊บต่อม หรือต้องทนร้อนแดดที่แผดเผาอยู่กลางสี่แยก หรือว่าต้องเปียกมอกแมกก่อนเข้าอาคารเพราะฝนที่พรำลงมาทุกวันและบางวันก็ตกแทบตลอดทั้งวันก็ว่าได้ บางครั้งคนที่ชินกับแสงแดดอย่างคนไทยถ้าให้เดินไปไหนมาไหนโดยไม่ต้องโผล่หัวออกมาให้พระอาทิตย์เผาเลยอย่างนี้ก็มีอึดอัดเหมือนกัน
ด้วยความสะดวกสบาย ไม่ร้อนแดด แถมมีแอร์คอนดิชั่นคอยเป่าตลอดเวลาถึงแม้ว่าจะเดินไกลเป็นกิโลเพื่อข้ามจากตึกโน้นไปตึกนี้ ทำให้คนที่ไปเที่ยวสิงคโปร์แบบเดินเที่ยวในเมือง สังเกตุได้ว่าพวกเค้าอยู่กันเหมือนมดใต้ดิน ยุบยับไปหมด ในขณะที่บนดินจะมีอยู่เล็กน้อยกระจัดกระจาย แต่พอกลางคืน ผู้คนก็จะเริ่มออกมาอยู่ตามท้องถนน และนั่งพักผ่อนเอนกายตามริมน้ำ และร้านอาหารต่างๆ นับว่าเป็นรูปแบบชีวิตที่แตกต่างจากคนไทยอยุ่พอควร ส่วนเรื่องความสะดวกสบายของรถไฟใต้ดินนั้นก็เหมือนกับที่กรุงเทพฯมี แต่ของเค้ามีการออกแบบเป็นสัดส่วน และมีป้ายบอกทางอยู่โดยตลอดและชัดเจนไม่ค่อยงง ทำให้ใช้รถไฟใต้ดินในการท่องเที่ยวเป็นเรื่องที่ไม่ยากเลย ส่วนคนพิการก็ไม่ต้องห่วงเนื่องจากจุดที่เป็นบันใดเลื่อนที่คนนั่งรถเข็นไม่สามารถไปยืนบนนั้นได้เหมือนคนปรกติทั่วไป นอกเหนือจากลิฟท์ที่จะมีให้ทุกจุดแล้ว เค้าก็มีบริการพื้นรองขนาดพอเหมาะกับรถเข็น คอยให้บริการแก่คนพิการ เพียงกดปุ่มทำงานแผ่นรองนี้จะเลื่อนและกางออกให้เราเข็นรถขึ้นไปบนพื้นนี้และนำเราลงไปจุดปลายทางในระยะสั้นๆได้ ซึ่งจะมีอยู่ตามจุดที่เป็นสเต็ปบันใด 3-4 ขั้นหรือจุดหักมุมต่างๆ
ด้วยว่าการไปครั้งนี้ใช้เวลาเพียงแค่ 3 วัน กับอีกสองคืน และใช้รถไฟใต้ดินในการเดินทางเป็นหลัก ทำให้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับรถไฟใต้ดินเพียงอย่างเดียว เดี๋ยวให้ไปเที่ยวสิงคโปร์ให้มากกว่านี้ ได้เห็นอะไรๆได้มากขึ้นจะเอามาัเล่าให้กันฟังเพิ่มเติมแล้วกันนะจ๊ะ
ในคราวนี้ก็สังเกตุได้ว่าคนสิงคโปร์นิยมใ้ช้ MRT หรือ รถไฟใต้ดินในการเดินทางไปมา ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะเพียงแต่เค้ามีการเชื่อมโยงรถไฟหลายสายใ้ห้กระจายอยู่ทั่วไปตามเมืองเท่านั้น เส้นทางเข้าสู่เมโทรสายต่างๆในจุดใหญ่สำคัญๆ โดยเฉพาะใจกลางศูนย์การค้างมีการสร้างแหล่งช้อปปิ้งและความบันเทิงต่างๆเชื่อมโยงไว้ด้วยมากมาย อย่างเช่นที่ City Hall จะเป็นย่านใจกลางสิงคโปร์ที่เป็นชุมทางสายหนึ่งที่จะต้องไปต่อรถไฟใต้ดินเพื่อเปลี่ยนเป็นเส้นทางอื่น ที่ซิตี้ฮอลนี้จะมีช้อปปิ้งมอลลอยู่ทั้งใต้ดินจนกระทั่งเดินขึ้นมาบนดินและช้อปปิ้งเพลินเลยไปจนถึงชั้น 2-3 มารู้ตัวอีกทีก็ได้เสื้อผ้าไปหลายถุง ไม่เพียงเท่่านี้ยังมีการเชื่อมโยงเส้นทางให้เดินอยู่ใต้ดินไปยังจุดต่างๆ หรือตึกรามอาคารใหญ่โตที่อยู่ห่างออกไปในระยะ 2 กิโลฯ โดยไม่ต้องขึ้นมาวิ่งข้ามถนนให้ใจตุ๊บต่อม หรือต้องทนร้อนแดดที่แผดเผาอยู่กลางสี่แยก หรือว่าต้องเปียกมอกแมกก่อนเข้าอาคารเพราะฝนที่พรำลงมาทุกวันและบางวันก็ตกแทบตลอดทั้งวันก็ว่าได้ บางครั้งคนที่ชินกับแสงแดดอย่างคนไทยถ้าให้เดินไปไหนมาไหนโดยไม่ต้องโผล่หัวออกมาให้พระอาทิตย์เผาเลยอย่างนี้ก็มีอึดอัดเหมือนกัน
ด้วยความสะดวกสบาย ไม่ร้อนแดด แถมมีแอร์คอนดิชั่นคอยเป่าตลอดเวลาถึงแม้ว่าจะเดินไกลเป็นกิโลเพื่อข้ามจากตึกโน้นไปตึกนี้ ทำให้คนที่ไปเที่ยวสิงคโปร์แบบเดินเที่ยวในเมือง สังเกตุได้ว่าพวกเค้าอยู่กันเหมือนมดใต้ดิน ยุบยับไปหมด ในขณะที่บนดินจะมีอยู่เล็กน้อยกระจัดกระจาย แต่พอกลางคืน ผู้คนก็จะเริ่มออกมาอยู่ตามท้องถนน และนั่งพักผ่อนเอนกายตามริมน้ำ และร้านอาหารต่างๆ นับว่าเป็นรูปแบบชีวิตที่แตกต่างจากคนไทยอยุ่พอควร ส่วนเรื่องความสะดวกสบายของรถไฟใต้ดินนั้นก็เหมือนกับที่กรุงเทพฯมี แต่ของเค้ามีการออกแบบเป็นสัดส่วน และมีป้ายบอกทางอยู่โดยตลอดและชัดเจนไม่ค่อยงง ทำให้ใช้รถไฟใต้ดินในการท่องเที่ยวเป็นเรื่องที่ไม่ยากเลย ส่วนคนพิการก็ไม่ต้องห่วงเนื่องจากจุดที่เป็นบันใดเลื่อนที่คนนั่งรถเข็นไม่สามารถไปยืนบนนั้นได้เหมือนคนปรกติทั่วไป นอกเหนือจากลิฟท์ที่จะมีให้ทุกจุดแล้ว เค้าก็มีบริการพื้นรองขนาดพอเหมาะกับรถเข็น คอยให้บริการแก่คนพิการ เพียงกดปุ่มทำงานแผ่นรองนี้จะเลื่อนและกางออกให้เราเข็นรถขึ้นไปบนพื้นนี้และนำเราลงไปจุดปลายทางในระยะสั้นๆได้ ซึ่งจะมีอยู่ตามจุดที่เป็นสเต็ปบันใด 3-4 ขั้นหรือจุดหักมุมต่างๆ
ด้วยว่าการไปครั้งนี้ใช้เวลาเพียงแค่ 3 วัน กับอีกสองคืน และใช้รถไฟใต้ดินในการเดินทางเป็นหลัก ทำให้มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับรถไฟใต้ดินเพียงอย่างเดียว เดี๋ยวให้ไปเที่ยวสิงคโปร์ให้มากกว่านี้ ได้เห็นอะไรๆได้มากขึ้นจะเอามาัเล่าให้กันฟังเพิ่มเติมแล้วกันนะจ๊ะ
Replies to This Discussion
-
Permalink Reply by bute on -
ขอแนะนำเพิ่มเติมนิดนึงนะคะสำหรับคนที่ต้องการเที่ยวสิงคโปร์แบบเดินทางเองและต้องการคุ้มค่าราคาประหยัด การเลือกพักในHostel นับว่าเป็นตัวเลือกที่ดีค่ะเพราะว่าสามารถเลือกพักราคาถูกและอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟใต้ดิน หรือ MRT ได้ซึ่งช่วยให้ลดค่าใช้จ่ายเรื่องการเดินทางไปได้มากมายเลยค่ะ (เอาเงินที่เหลือไปกิน-เที่ยวดีกว่าเป็นไหนๆ) ในการไปทริปที่ผ่านมานั้นบูเต้เลือก Search ใน Hostel World ที่เป็นสมาชิคอยู่น่ะค่ะ ก็เลือกๆว่าจะไปเที่ยวแถวใหนเป็นหลัก ก็จะเลือกที่พักที่คิดว่าสะดวกกับการไปที่เหล่านั้นมากที่สุด ซึ่งก็คำนวนแล้วระหว่างการพักโดยใช้แพคเกจโรงแรมสามดาวที่ราคาทัดเทียมกัน เมื่อเทียบกับโฮสเทลที่เล็งๆเอาไว้ ปรากฎว่า โรงแรมสามดาวที่ราคาถูกที่สุดไม่อยู่ใกล้กับ MRT ซึ่งต้องนักรถเมล์หรือพึ่งพาแทคซี่ในยามดึกซึ่งตัวเลือกนี้อาจทำให้เลือดในร่างกายซีดเผือดเป็นปูไร้เลือดไปได้อย่างแน่นอน ก็เลยตัดสินใจเลือกพักแชร์ห้องพักกับใครก็ไม่รู้ในโฮสเทลแทนค่ะ ซึ่งห้องพักที่เลือกจองนั้นอยู่ติดกับสถานีรถไฟ Little India สามารถเดินไปได้แค่เพียงสองร้อยเมตรก็ถึงสถานีแล้วค่ะสะดวกมากๆ ห้องพักที่เลือกนั้นก็เป็นห้องแบบพักสองคน ซึ่งน่าจะดีกว่าไปนอนแบบสี่คน เพราะเคยมีประสบการณ์พักผ่อนไม่เพียงพอมาแล้วกับการนอนไม่เต็มที่เพราะกว่าคนในห้องจะกลับมานอนครบหมดสี่คนนั้นก็เปิดประตู้ห้อง ทั้งไปเข้าห้องน้ำ กลับมาเอาแปลงสีฟัน ออกไปฉี่อีกสักรอบ... สี่คนรวมเราด้วยก็ตื่นมันทั้งคืนพอดี เลยลุ้นเอาค่ะว่าสองคนน่าจะได้นอนมากกว่า ทริปนี้พอไปเช็คอินแล้วปรากฎว่าได้นอนกับผู้ชายค่ะ... อันนี้เล่นเอาตะลึกพรึงเพลิดเพราะว่ามันไม่เมคเซนส์ที่จะจับเราที่เป็นผู้หญิงไปนอนห้องเดียวกับผู้ชายทั้งๆที่ในการจองทางเนทของ Hostel World นั้นก็ระบุแล้วว่าเราเป็นหญิง และก็ไม่ได้มีช่องใหนให้ระบุซะหน่อยว่าเราหิวผู้ชาย ก็เลยให้เค้าแก้ไขห้องพักให้ใหม่เพื่อให้ได้อยู่กับผู้หญิง คิดว่าการนอนกับผุ้หญิงด้วยกันน่าอภิรมณ์กว่าเป็นไหนๆ :) แต่ห้องเต็มค่ะ เลยจำใจต้องเลือกนอนแบบสี่คน..เฮ้อ... แต่ทริปนี้โชคดีค่ะที่เพื่อนร่วมห้องมีแค่สามคน และทั้้งสองคนที่อยู่ด้วยนั้นมารยาทดีมากค่ะ นอนแต่หัวค่ำ(ไม่เที่ยวดึกเหมือนเรา) และปิดประตูเบา เข้าห้องน้ำน้อย ไม่เปิดไฟใช้แต่ไฟฉาย ถือว่าเป็นนักเที่ยวแบบแบคแพกเกอร์มืออาชีพ แต่ข้อเสียคือเป็นฝรั่งสาวตัวเบ้อเริ่มที่ขยับตัวหลับทีไรเป็นต้องสะเทือนไปถึงชั้นบนที่เรานอนอยู่เลยรู้ว่าหล่อนพลิกตัวคืนนี้กี่ครั้ง... จริงๆนะเนี่ย
ปล.ถ้าใครต้องการได้ที่พักที่น่าประทับใจที่สุดให้เลือกพักแค่คืนเดียวก่อนแล้วค่อยไปหาเอาข้างหน้าได้อีกในวันถัดไปค่ะ
มาว่ากันเรื่องMRT ถ้าเป็นทริปสามวันเหมือนบูเต้ก็สามารถซื้อบัตรแบบสามวันอันลิมิตได้เลยค่ะ เค้ามีแบบห้าวันขาย... อ้าว.. ไม่ต้องอ้าวหรอกค่ะเพราะว่าเค้าเปิดให้ซื้อห้าวัน จ่ายเงินแบบห้าวันตามราคาบัตร แต่ว่าวันที่เหลือของเราเมื่อไปถึงสถานีรถไฟที่สนามบินสามารถเอาบัตรไปรีฟันด์เงินคืนได้ไม่โดนฟัน ถ้าเรานั่งรถไฟใต้ดินอุดตะหลุดรับรองว่าคุ้มซุปเปอร์ สามารถลิงค์จุดต่างๆได้ตลอดทริป พอดีทริปนี้ไม่เน้นเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวค่ะ เน้นเที่ยวผับบาร์ ก็เลยให้คำแนะนำได้แต่ว่าถ้ามีเพื่อนๆเป็นเมมเบอร์หรือนิยมเที่ยวผับหลากสไตล์ในระแวกเดียวกัน การไปเที่ยวแถว St.James Power station ตรงข้ามกับ Vivo City ลงMRT ที่สถานี Harbourfront ผับชื่อ Movida นั้นเริดค่ะ โดยที่ตึกเดียวกันจะมีผับย่อยๆหลากสไตล์อีก 6แห่งสามารถเดินลิงค์บนกระจกแก้วเดินดูผับต่างๆด้านบนได้เหมือนสายลับเลยหละคะ และถ้าน้ำลายหก ขาสั่น กับผับใดก็เดินลงไปแจมได้ทันที นอกจากนี้ Zuke Club ก็ดีค่ะ ส่วนวันถัดไปสังขารเริ่มโรยราเพราะระบมจากการแดนซ์สุดเหวี่ยงก็ให้นั่งชิวๆที่ Boat Guay (โบท คีย์) ที่ส่วนใหญ่จะเป็นบรรยากาศแบบข้าวสารนั่งกินเบียร์และอาหารริมน้ำ ส่วนที่คาร์ค คีย์ก็จะเป็นแนวนั่งริมน้ำด้วยแสงสีอีกอารมณ์นึงค่ะ ใครนิยมทัศนาสิงคโปร์ยามค่ำคืนก็เชิญได้ค่ะแต่จะให้ดีเอาเบียร์กระป๋องไปสักลังจะดีมากค่ะเพราะว่าแพงเลือดซึด
ปล.. อากาศเย็นๆอย่างนี้สิงคโปร์ก็เป็นตัวเลือกที่ดีนะจ๊ะ
About
Badge
© 2010 สร้างโดย เก่ง
Powered by 
.
